Koniec przeszłości

Śni mi się przebudzenie. 
Słońce, które rozświetla jaźń. 
Iluminacja.
Podróż.

Droga, którą JESTEM. 

Gdzie się podziewa lęk? 
Bawi na zewnątrz 
w piaskownicy z wężami. 

Każdy wąż ma imię. 
I kokardkę z grzechotką
na końcu ogonka. 

Nie spiesz się z odpowiedzią.
Łatwo ją pomylić.
I wtedy znowu
przyjdzie

Wybaczać.

Nagroda Nobla

Eleonora jest laureatką nagrody Nobla, ale nie jedzie jej odbierać, nie wysyła też nikogo w zastępstwie, tylko list na papierze ksero. List odczytany w obecności króla Szwecji, paraliżuje dostojne towarzystwo. Wyczekana w ciężkiej ciszy treść ogranicza się bowiem do jednego zamaszystego zdania:

Nie mam czasu na głupoty. 

Nic więcej. Nawet pozdro.

😦